‘De aantrekkingskracht van het heilige’
In Zacharia 8, vers 22 en verder staat: ‘Grote en machtige volken zullen naar Jeruzalem komen om daar de HEER van de hemelse machten te raadplegen en zijn gunst af te smeken. 23 En dit zegt de HEER van de hemelse machten: Als die tijd is gekomen, zullen tien mannen uit volken met verschillende talen een Joodse man bij de slip van zijn mantel grijpen met de woorden: “Wij willen ons bij u aansluiten, want we hebben gehoord dat God bij u is.”
Er zijn van die Bijbelteksten die ineens klinken als profetische echo’s van onze tijd. Zacharia 8:20–23 is er zo een. In deze verzen schildert de profeet een visioen van een wereld waar mensen uit alle hoeken van de aarde op zoek gaan naar God. Niet met dwang of dogma, maar uit verlangen. “Wij willen met jullie meegaan, want we hebben gehoord dat God bij jullie is.”Wat een omkering van de gebruikelijke orde. Geen zendingsdrang van binnen naar buiten, maar een magnetische aantrekkingskracht van het heilige, van het goddelijke leven zelf. Het is geen institutionele religie die mensen trekt, maar de ervaring dat er ergens iets echt leeft — dat God daar is.
In een tijd waarin religie vaak gepresenteerd wordt als achterhaald of polariserend, laat Zacharia zien dat er een andere werkelijkheid kan zijn. Een geloof dat zo tastbaar is, zo vol liefde en gerechtigheid, dat mensen uit vrije wil willen meelopen. Niet omdat ze overtuigd zijn van een dogma, maar omdat ze geraakt zijn door de glans van iets beters. Het roept ook een vraag op: leven wij als mensen van geloof zo, dat anderen nieuwsgierig worden? Zien ze in ons iets wat hen doet verlangen naar meer?
Het nummer “People Help the People” van Birdy leerde ik kennen aan boord van een marineschip waarop ik vier maanden voer als marine dominee. Iemand kwam ermee als verzoeknummer voor de kerkdienst. Het trof me. Dit ingetogen maar krachtige nummer vangt de geest van Zacharia’s profetie: een wereld waarin mensen niet meer om zichzelf draaien, maar elkaar opzoeken. “If you’re homesick, give me your hand and I’ll hold it.” De schoonheid zit in de eenvoud: compassie, nabijheid, menselijkheid. Het is alsof de stem van Birdy het fluisteren van God verwoordt: kom maar, je bent niet alleen. De kerkdienst werd een plek waar mensen naar toegetrokken werden, doordat ze er hun muziek deelden. Jonge mensen – in hetzelfde schuitje- deelden ervaringen en gaven elkaar steun.