‘Verkondig het Evangelie, desnoods met woorden’
Verkondig het Evangelie, desnoods met woorden.’ Deze uitspraak is van Franciscus van Assisi. Een uitspraak die bij mij is blijven hangen. Soms, na een prachtig lied of een muziekstuk, denk ik wel eens: ‘Wat kan ik hier met een overdenking nog aan toevoegen?’ En ook raakt mij de eenvoud van de uitspraak van Franciscus. Jezus stuurt zijn leerlingen op weg. Niet met een preek in de hand. Niet met een diploma of een cursus. Hij zegt: genees mensen, maak heel wat gebroken is, geef hoop, verdrijf angst. Met andere woorden: laat zien wat Gods koninkrijk is.
Graag zonder grote woorden, maar in aandacht. In trouw. In luisteren. In iemand niet laten vallen.
De song People Help The People raakt precies daaraan. Het lied klinkt zó kwetsbaar en eerlijk:
“People help the people And if you’re homesick Give me your hand and I’ll hold it.”
Vertaling:
“Mensen helpen mensen. En als je heimwee hebt, geef me dan je hand en ik zal hem vasthouden.”
Misschien is dat wel precies waar geloven begint. Niet bij overtuigen, maar bij aanwezig zijn. Niet bij gelijk hebben, maar bij iemand vasthouden. Jezus vertrouwt gewone mensen zijn boodschap toe. Geen perfecte mensen. Gewone mensen zoals wij. Het gaat niet om een prekende kerk, maar om een sprekende kerk, desnoods met woorden…
Misschien is de echte vraag vandaag niet wat je gelooft, maar: wat straalt er van jouw leven uit?