Marcus 8: 22-26

MET GESLOTEN OGEN

….loop ik naar het onbekende land. Het zijn de slotregels van Wat de toekomst brengen moge, een kerklied waar de vroomheid vanaf druipt en dat lijkt op te roepen tot een blind vertrouwen in God. Eyes Closed, van Imagine Dragons slaat een andere toon aan. Hier is iemand aan het woord die het nodige over zich heen heeft gekregen aan rotzooi en kritiek. Maar ‘ze’ hebben hem (of haar) er niet onder gekregen.

“Sluit me op in een doolhof en doe het licht uit: ik kan dit met mijn ogen dicht.” Hier spreekt zelfvertrouwen uit.

Marcus vertelt (Marcus 8 vers 22 t/m 26) hoe een blinde bij Jezus gebracht wordt. Anderen smeken of Jezus hem wil aanraken. De blinde zelf wordt niks gevraagd. Het wordt een genezing in twee etappes. Pas de tweede keer ziet de blinde helder, maar krijgt direct de opdracht om thuis te blijven en niet naar buiten te gaan. Het gaat zoals vaker bij Marcus razendsnel. Geen tijd om stil te staan bij wat de blinde er zelf van vond dat zijn ogen werden geopend. Dat biedt ruimte om over door te denken