Jeremia 31: 15-17 en Matteus 2: 13–18

‘Huilen en hoop’

Kerst is achter de rug. Jammer of een opluchting? Misschien ben je nog in een kerk geweest en heb je daar gehoord dat wat Lucas vertelt geen lieflijke en romantische geschiedenis is, maar de realiteit van mensen in de marge. Zo schuurt het kerstverhaal altijd lekker met ons verlangen naar gezelligheid, familie en vrienden, volop eten en drinken.

Wat moet je in de kerk na Kerst? De Top2000 is alomtegenwoordig, ook in veel kerken (top2000-kerkdienst.nl). Maar op de zondag tussen Kerst en Oud en Nieuw zijn er toch ook ‘gewone’ kerkdiensten. Voor deze zondag 28 december staan verschrikkelijke teksten op de rol. Nadat de wijzen weer naar het oosten zijn vertrokken (ook al komt dat verhaal vaak pas rond 6 januari aan de beurt), wordt koning Herodes woedend omdat hij zich bedrogen weet. Daar gaat zijn sluwe plan om een concurrent voor zijn troon in de wieg te smoren. Maar dictators hebben altijd wel een oplossing en geen last van een geweten. Wat volgt is de brute moord op alle jongetjes tussen 0 en 2 jaar in Bethlehem.

Matteus die het verteld zegt erbij dat zo een oude profetie in vervulling ging. Ik blijf dat een lastige vinden: profetie en vervulling. Zeker hier waar tientallen onschuldige kinderen vermoord worden. Religie en macht vormen hier een bloederig mengsel. Iets dat we tot op de dag van vandaag nog tegenkomen. Je zou bijna met John Lennon mee gaan zingen: Imagine there’s no heaven….

Maar wat bij mij direct boven kwam drijven was de klassieker van de Simple Minds, Belfast Child, van het album Street Fighting Years uit 1989. Het heeft wat mij betreft nog niets aan kracht ingeboet. Het lied gaat over het conflict in Noord-Ierland dat zoveel slachtoffers maakte. Het is een bitter verhaal, maar het nummer is niet zonder hoop: “One day we’ll return here, when the Belfast child sings again”. Zo is ook de tekst uit Jeremia waar Matteus aan refereert niet zonder hoop. God belooft vrede en een veilige terugkeer naar het land.
In Noord-Ierland is die belofte van vrede en veiligheid werkelijkheid geworden in vallen en opstaan. Mijn gebed is dat dat ook mag gebeuren in het land waar Rachel weende om haar kinderen. En dat Palestijnen ruimte zullen krijgen om in vrede te kunnen leven.