2 Koningen 4: 42-44 en Marcus 8: 1-21

Genoeg is genoeg

Je moet er toch niet aan denken. Dat je altijd honger hebt. Niets meer om te eten. Ons overkomt dat zelden. Natuurlijk, na hard werken krijg je trek en als je op dieet bent en moet afvallen lijkt die trek meer op honger. En als er een feest of een festival is dan is er altijd wel iemand die vergeten is brood mee te nemen en voldoende geld voor een van de foodtrucks. Maar het is op te lossen. Na het werk gaan we naar huis en daar ligt het eten klaar, of we gaan naar de winkel en nemen het eten mee naar huis. Op een feest wil iedereen wel wat delen, komt goed zeggen ze dan.

Maar in van die arme landen. Waar de regen vergeten is te vallen. Waar de zandstormen het graan en de groenten bedekken. Daar zijn geen winkels. Daar heeft iedereen honger en er is voor iedereen te kort om te delen. Daar moet voedselhulp heen en dappere organisaties doen daar voortdurend hun best voor. Wij niet. Wij hebben de wereldhandel zo ingericht dat hier verdiend wordt aan voedsel en daar ons voedsel de voorrang heeft boven investeringen en een landbouw die veel minder vaak mislukt, zodat er geen honger is.

Wat heeft dat nu met de Bijbel te maken? Alles! Het gerstebrood is in de Bijbel het brood voor de armen. En met 20 gerstebroden kun je dus 100 profeten te eten geven. Waarom? Omdat profeten vertrouwen op God en bereid zijn alles eerlijk te delen. De leerlingen van Jezus moesten dat net als wij eerst maar leren. Jezus deed het ze voor. Op het feest dat hij gaf bij de zee had iedereen een beetje bij zich maar als er echt gedeeld wordt dan blijft er bijna genoeg over om het hele volk te eten te geven. Een wonder noemen we dat, en wonderen hoeven wij niet te organiseren. Maar Jezus van Nazareth maakt aan de religieuze leiders van zijn volk duidelijk dat het niet gaat om wonderen, die doen we hier niet krijgen ze te horen, maar dat het gaat om eerlijk delen.

En eerlijk delen kunnen we ook vandaag nog. Je hoeft zelfs elkaars taal niet echt te verstaan  bewijst deze HipHop family uit Sorong in West Papua. Door die noodhulp organisaties te steunen, door landbouwontwikkeling te steunen en door meer eerlijke regels in het handelsverkeer aan te brengen heeft uiteindelijk iedereen te eten. Tot dat genoeg, echt genoeg is.