Psalm 25: 1-10

‘Geloven in de Popmuziek’

Het overlijden van een bekende artiest maakt altijd veel los. We zagen dat onlangs, toen het trieste nieuws bekend werd gemaakt dat country-zangeres, Dolly Parton was overleden. Ze was een uitgesproken Christen maar wel anders dan anderen en was juist daarom zo geliefd. “Liedjes schrijven is mijn persoonlijke tijd met God”, zei ze.
Ongetwijfeld belandt Dolly dit jaar hoog in de Top2000. Voor “Stichting er zit Muziek in de kerk” is de Top2000 belangrijk. De inhoud ervan is immers één van de pijlers onder ons gedachtegoed, om juist popmuziek te gebruiken om de Bijbel en het geloof dichter bij mensen te brengen.

In deze Pop op zondag stel ik Psalm 25 centraal en ik dacht daarbij niet aan Dolly Parton maar wel aan een andere artiest die in de Top 2000 staat. Een zangeres die volslagen onbekend was bij haar overlijden en pas later erkenning kreeg, was Eva Cassidy. Onlangs zond “Het Uur van de Wolf” de nieuwe documentaire “The Essence of Eva Cassidy” uit. Bijna 30 jaar na haar overlijden, op 33-jarige leeftijd, ontstaat steeds meer inzicht in wie zij precies was en waar zij in geloofde.

Het was Eva Cassidy’s “Songbird” dat mij 26 jaar geleden op een nieuwe manier deed geloven; God is dichtbij, Hij is niet ver weg. Het gaat erom of ik Hem wil toelaten. Niet lang daarna ontdekte ik de muziek van Dolly Parton en begon ik steeds meer te begrijpen wat muziek voor mensen kan betekenen en wat de diepte ervan is. De Psalmen hebben dat in zich en zijn daarom zo belangrijk.

En de zangvogels blijven zingen
Alsof ze weten hoe het in elkaar zit
En ik hou van jou, ik hou van jou, ik hou van jou
Als nooit tevoren, als nooit tevoren …