‘Geniet van het leven’
Het is winter. Misschien is het steenkoud deze week. Een tijd om te verlangen naar reizen, naar zon, naar vrijheid. We lezen deze zondag een loflied op God: Psalm 103 Van David.
Prijs de HEER, mijn ziel,
prijs, mijn hart, zijn heilige naam.
2Prijs de HEER, mijn ziel,
vergeet niet één van zijn weldaden.
3Hij vergeeft u alle schuld,
hij geneest al uw kwalen,
4hij redt uw leven van het graf,
hij kroont u met trouw en liefde,
5hij overlaadt u met schoonheid en geluk,
uw jeugd vernieuwt zich als een adelaar.
Het doet mij denken aan een bijzonder album van Paul Simon uit 2023: Seven Psalms. Hij zingt, eigenlijk aan één stuk door, zeven composities van samen een half uur. Ik knip er het deel The Sacred Harp uit, de heilige harp. Hij rijdt met zijn vrouw Edie Brickell door de woestijn in Texas. Zij zingt samen met Paul. Ze vertellen hoe ze twee lifters meenemen, een vrouw en haar zoon, schat ik in, die vertellen dat ze een soort vluchteling zijn. Dan zingen ze:
De heilige harp
Die David bespeelde om zijn lofzangen te maken
We verlangen ernaar die snaren te horen
Die zijn hart in vuur en vlam zetten
De rinkelende snaren
De gedachte dat God muziek in gelukzaligheid verandert…
We lieten de pick-up op de oprit staan
De maan verscheen als amber in de mist
Een mysterieus lief lied waarin een gewone dag onderweg een gouden randje krijgt. Ik geloof dat het levenskunst is om God te danken voor een gewone dag, want juist dat wat gewoon lijkt, is zo bijzonder.