Matteüs 5: 1-12 | Meer dan je ziet
november 1, 2026
Nick Cave
Matteüs Mattheüs 5 : 1–12
Engele Wijnsma
Gebruik in de dienst: Voor de schriftlezing, Na de schriftlezing
We hebben een aantal vragen voor je bedacht om verder na te denken over deze overdenking.
Vraag 1: Welk beeld of welk moment uit ‘Bright Horses’ blijft bij je hangen?
Vraag 2: Gaat dit lied volgens jou over Arthur, de zoon van Nick Cave die stierf op zijn 15e?
Vraag 3: Wanneer heeft muziek, liefde of verwondering jou anders naar de wereld laten kijken?
Vraag 4: Wat roepen de woorden ‘gelukkig wie treuren’ bij je op: troost, weerstand, herkenning?
Vraag 5: Waar blijf jij op hopen, en wat doet die hoop met de manier waarop je leeft?

‘Meer dan je ziet’

Overdenking
Jezus gaat een berg op en gaat zitten. Zijn leerlingen komen dichterbij. Daaromheen bevindt zich de menigte: mensen met ziekten, zorgen en verwachtingen. Tegen die achtergrond klinken de zaligsprekingen. Gelukkig wie treuren. Gelukkig de zachtmoedigen. Gelukkig wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid. Dat zijn ongemakkelijke woorden. Wie treurt, voelt het gemis. Wie naar gerechtigheid hongert, ziet hoeveel onrecht er is. Jezus spreekt hen aan als mensen aan wie Gods toekomst wordt toegezegd. Hun huidige omstandigheden vertellen nog niet hun hele verhaal.

In ‘Bright Horses’ laat Nick Cave een wereld oplichten waarin paarden losbreken, met vuur in hun manen. Liefde en verwondering zetten alles in een ander licht. Dan klinkt een stem die alle glans wegneemt: paarden zijn gewoon paarden. Velden zijn velden. Er is geen God. De wereld is wreed. En toch staat aan het einde iemand op een station te wachten. Iemand van wie hij houdt, komt terug, zingt hij. Met de trein van halfzes. Zo precies kan verlangen zijn.

Gaat dit over Arthur, Caves zoon die in 2015 op vijftienjarige leeftijd overleed? Dat verlies vormt een belangrijke achtergrond van het album ‘Ghosteen’ waar dit nummer op staat.. Je kunt hier een vader horen die naar zijn kind verlangt, tegen alle beter weten in. Maar het lied noemt Arthur niet. Het laat open op wie wordt gewacht. Daar ontstaat ruimte voor ons eigen gemis. Een kind. Een ouder. Een geliefde. Een vriend. Je weet dat die ander uit je leven verdwenen is. Toch kijk je op wanneer de deur opengaat. Je wilt iets vertellen. Even verwacht je die vertrouwde stem.

Daar raakt het lied voor mij aan Jezus’ woorden. Cave laat horen hoe verlangen blijft spreken temidden van gemis. Jezus spreekt daar een belofte naast: wie treurt, zal worden getroost. Hoe die troost komt, blijft hier open. Het lied laat ons voelen hoeveel er op het spel staat in die ene zin: ‘Wie treurt, zal worden getroost. En hoe zorgvuldig we haar moeten uitspreken.

Bekijk het lied, met Nederlandse vertaling hier: https://www.veed.io/view/fe83e498-85de-42bf-ba72-bdf5f26aae3c?source=Dashboard&panel=share

Share:

Matteüs 5: 1-12

Bergrede
1Toen hij de mensenmassa zag, ging hij de berg op. Daar ging hij zitten met zijn leerlingen om zich heen. 2Hij nam het woord en onderrichtte hen: 3‘Gelukkig wie nederig van hart zijn, want voor hen is het koninkrijk van de hemel. 4Gelukkig de treurenden, want zij zullen getroost worden. 5Gelukkig de zachtmoedigen, want zij zullen het land bezitten.
 
6Gelukkig wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden. 7Gelukkig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden. 8Gelukkig wie zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien. 9Gelukkig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.
 
10Gelukkig wie vanwege de gerechtigheid vervolgd worden, want voor hen is het koninkrijk van de hemel. 11Gelukkig zijn jullie wanneer ze je omwille van mij uitschelden, vervolgen en van allerlei kwaad betichten. 12Verheug je en juich, want je zult rijkelijk worden beloond in de hemel; zo immers vervolgden ze vóór jullie de profeten.