Zo zullen de laatsten de eersten zijn en de eersten de laatsten…

Matteüs 20: 1-16

Matteüs 20 : 1-16 | Zo zullen de laatsten de eersten zijn en de eersten de laatsten…
september 20, 2026
Sticks & A.R.T. met Typhoon
Matteüs 20: 1-16
Fred Omvlee
Gebruik in de dienst: Bij gesprek met jongeren, na de Evangelielezing, of na de overdenking.
We hebben een aantal vragen voor je bedacht om verder na te denken over deze overdenking.
Vraag 1: Hoe kijk jij naar eerlijke verdeling in onze economie?
Vraag 2: Hoe moeten we de lasten verdelen?

‘Zo zullen de laatsten de eersten zijn en de eersten de laatsten…’

Het mooist aan de verhalen van Jezus vind ik de omdraaiing die hij vaak toepast: geen oordeel, geen pasklare oplossing, maar een omdraaiing. In het verhaal van de landheer en en de dagloners gaat het zo, ik vertaal het naar het nu: het uitzendbureau zoekt ‘s ochtends ZZP-ers voor een dag werk, voor 200 euro. Ze gaan akkoord. Later die dag wordt nog een groep aangenomen en zo gaat het nog drie keer door. Aan het eind van de dag wordt het salaris uitbetaald en dan blijkt dat de laatste groep evenveel krijgt als de eerste. De eerst groep is verontwaardigd. Maar dit tarief hadden we toch afgesproken, zegt het uitzendbureau tegen de eerste groep.

Ok, misschien een flauwe vertaling naar nu: de dagloners in de wijngaard vormen een mooier beeld. Maar de landheer in de vertelling van Jezus wil goed doen. Zo zullen de laatsten de eerste zijn… Jezus draait onze normale economische wetten om. Het gaat hem om andere waarden. Het gaat niet om meer verdienen dan een ander, maar om waardig leven.

Rapper Sticks uit Zwolle zingt in Alledaagse waanzin over zijn leven en haalt daar wat Bijbelse beelden bij. Vind ik altijd mooi. ‘Iemand liep over water, daarom nam ik de Afsluitdijk’, en: ‘De eerste zullen de laatste zijn als Bijbelse verhalen, dus mijn laatste rijm neemt vandaag de eerste plaats in’. Jezus houdt ons in zijn gelijkenissen of parabels een spiegel voor en laat ons nadenken. Dat doen rappers ons ook. Niet oordelen, maar luisteren en een nader een waardig leven gunnen.

Share:

Matteüs 20: 1-16

1Het is met het koninkrijk van de hemel als met een landheer die er bij het ochtendgloren op uit trok om dagloners voor zijn wijngaard te zoeken. 2Nadat hij met de arbeiders een dagloon van een denarie overeengekomen was, stuurde hij hen naar zijn wijngaard. 3Drie uur later trok hij er opnieuw op uit, en toen hij anderen werkloos op het marktplein zag staan, 4zei hij ook tegen hen: “Gaan jullie ook maar naar de wijngaard, de betaling zal rechtvaardig zijn.” 5En ze gingen erheen. Rond het middaguur ging hij er nogmaals op uit, en drie uur later weer, en handelde als tevoren. 6Toen hij tegen het elfde uur van de dag nog eens op weg ging, trof hij een groepje dat er nog steeds stond. Hij vroeg hun: “Waarom staan jullie hier de hele dag zonder werk?” 

7“Niemand wilde ons in dienst nemen,” antwoordden ze. Hij zei hun: “Gaan jullie ook maar naar de wijngaard.” 8Toen de avond gevallen was, zei de heer van de wijngaard tegen zijn rentmeester: “Roep de arbeiders bij je en betaal hun het loon uit. Begin daarbij met de laatsten en eindig met de eersten.” 9En zij die er vanaf het elfde uur waren, kwamen naar voren en kregen ieder een denarie. 10En toen zij die als eersten waren gekomen naar voren stapten, dachten ze dat zij wel meer zouden krijgen. Maar ook zij kregen ieder die ene denarie. 11Toen ze die in handen hadden, gingen ze bij de landheer hun beklag doen: 12“Die laatsten hebben één uur gewerkt en u behandelt hen zoals u ons behandelt, terwijl wij het onder de brandende zon de hele dag hebben volgehouden.” 

13Hij gaf een van hen ten antwoord: “Beste man, ik behandel je toch niet onrechtvaardig? Je hebt toch ingestemd met het loon van één denarie? 14Neem dan aan wat je toekomt en ga. Ik wil aan die laatsten nu eenmaal hetzelfde betalen als aan jou. 15Of mag ik met mijn geld niet doen wat ik wil? Zet het kwaad bloed dat ik goed ben?” 16Zo zullen de laatsten de eersten zijn en de eersten de laatsten.’