‘Op zoek naar rust’
Ik heb voor vandaag gekozen voor een dromerig popnummer van Andrew Combs, ‘Like a feather’, ‘Als een veertje’. Ik ben zelf opgegroeid met de popmuziek van de jaren ‘70. Muziek die vaak vol energie zit. Wat ik waardeer aan een aantal hedendaagse artiesten is dat er iets mystieks in hun muziek kan zitten, iets dromerigs. Met name in het genre van de Indie pop. Kan het te maken hebben met het verlangen naar rust en stilte in een samenleving die wel erg lawaaiig en opdringerig is geworden? Een cultuur waarin nog maar weinig ruimte is voor stilte? Andrew Coms zingt over zomaar een ervaring van vrede en rust, kijkend naar de bomen, luisterend naar de wind, met een geliefde in de armen’. Maar dat is in dit lied ook een klein beetje hemel op aarde (‘if Heaven is a place today, we caught it in the breeze’: ‘als de hemel vandaag een plek heeft, hebben wij die plek in de wind gevangen’).
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat veel mensen overprikkeld worden. Ontdek dan nog maar eens de stem van God, temidden van lawaai en drukte…
Voor mij is het duidelijk dat geloof iets te maken heeft met stilte en rust. Dat woordje ‘rust’ vraagt overigens nog even bezinning. Het is niet zomaar zoiets als ‘niks doen’ of ‘vakantie’. De rust waar Jezus over spreekt zit dieper dan dat. Het heeft iets te maken met vrede, met harmonie, en met het vermogen om schoonheid en liefde te vinden die echt zijn. Dat ligt niet aan de oppervlakte van het leven. Die rust is niet te koop. Het is een geschenk van God. Voor jou.