Lucas 4: 1-3

‘Vasten’

De 40 dagen vastentijd is begonnen. 40 dagen waarin wij onderweg zijn, onderweg naar Pasen. 40 dagen van bezinning, van inkeer, omkeer, 40 dagen vastentijd. Misschien ook wel 40 dagen vechten, vechten met onszelf.

Aan het begin van dit jaar 2025 hebben veel mensen goede voornemens gemaakt: meer sporten, stoppen met roken, een maand lang geen alcohol drinken, minder snoepen, gezonder gaan eten, afvallen. Van de meeste van die goede voornemens was na een week of twee al niets terecht gekomen. We bleken niet gemotiveerd genoeg of sterk genoeg om het vol te houden, Dry January, of dat sporten, hardlopen, niet snacken voor de tv. Het is echt niet dat we het niet wilden hoor, maar ja, er was een feestje, een verjaardag, je was verdrietig, terneergeslagen, boos of opstandig om wat dan ook en dan gaan ze de mist in, al je goede voornemens.

En nu is het vastentijd. We krijgen een nieuwe kans om de strijd aan te gaan, de strijd met ons zelf: niet opgeven, maar doorgaan, tot dat we bereikt hebben wat we willen. Maar de vastentijd gaat verder dan goede voornemens. De vastentijd vraagt ook iets anders van je. De vastentijd vraagt om jouw inzet voor een goede wereld, om aandacht voor de ander, om terug te komen op je schreden als je het verkeerde pad hebt gekozen. De vastentijd vraagt dat je kritisch naar jezelf durft kijken, naar de woorden die je spreekt, naar de dingen die je doet. Laten jouw woorden het goede horen? Zijn het woorden die opbeuren en heel maken? Zo niet, ga dan de strijd aan met jezelf, 40 dagen en 40 nachten lang, totdat je woorden spreekt die goed doen. Zijn de dingen die je doet de moeite waard, helpend en troostend? Zo niet, dan heb je nu 40 dagen en nachten de tijd om tot inkeer en omkeer te komen en dingen te gaan doen die de ander en de wereld verder helpen.

Die strijd in onszelf, die strijd tussen goed en kwaad, tussen handelen en spreken uit eigenbelang of handelen en spreken om een ander op te helpen en te troosten, die strijd zit niet alleen in ons. Die strijd voert iedereen, ook Jezus, diep in onszelf. Allemaal worden wij van tijd tot tijd op de proef gesteld. De 40 dagen Vastentijd is een tijd om daar bij stil te staan en ermee aan de slag te gaan. Minder eten misschien, niet om af te vallen, maar vooral om bewust stil te staan bij wat en hoe je eet. Minder alcohol drinken misschien, niet omdat een reclamecampagne daartoe oproept, maar om te ervaren dat je niet afhankelijk bent van drank en ook zónder een feest van het leven kunt maken. Meer tijd maken voor elkaar, omdat je je ervan bewust bent dat je elkaar soms uit het oog verliest en voorbij loopt. Iets geven voor een ander, omdat je je realiseert hoe goed je het hebt en je best iets missen kunt, al is het iets kleins.

40 dagen Vastentijd, 40 dagen om tot bezinning te komen. Een strijd? Misschien. Maar ga die strijd niet uit de weg!