Johannes 9: 1-7

‘Ik zag het licht’

Een vriend van vroeger belde mij: ‘Ik moet je spreken’. Ik zei: ‘Laten we lekker gaan wandelen in het bos. Doen we daarna een biertje. Ik pik je wel op’. Hij zat nog niet in de auto of hij begon aan een spraakwaterval. Zijn vrouw had hem verteld: ‘Bij de schoolreünie heb ik mijn jeugdliefde ontmoet. Het was zo mooi en intens. Het spijt me dat ik je moet vertellen, dat we die avond uiteindelijk gerotzooid hebben in het hotel. Ik heb er wel en geen spijt van, maar weet dat ik gewoon gelukkig met jou wil blijven.’ Die vriend bleef maar doorpraten en doorpraten. Ik kwam er niet tussen en dat hoefde ook niet.

Andere vrienden hadden er schande van gesproken en hadden er allemaal een oordeel over. Zelf was hij alleen maar bezig met de vraag: ‘Hoe kon zij dit nu doen?’ Waar heb ik dit aan verdiend? Het werd hem steeds zwart voor de ogen. Toen we terug bij de auto waren, zocht ik op Spotify het nummer ‘I saw the light’ op van Hank Williams. Ik zei: ‘Weet je nog hoe we hier ooit de hele avond op gedanst hebben bij het Kallemooifeest op Schiermonnikoog?’ Hij knikte en kreeg een brede grijns.

Ik zei: ‘Weet je wat het probleem is? Jij bent blind voor het feit, dat je vrouw open en eerlijk is. Dat is precies de pointe van het verhaal over Jezus en de blindgeborene. Net als de menigte in dat verhaal ben jij alleen maar bezig met de vraag, wie er tekort geschoten is? Jezus focust echter niet op oorzaken, maar op kansen. Soms doen we dingen die een ander pijn doen en waarvan je later zegt: “Slim was het niet!’’ Jouw vrouw was eerlijk tegen je. Ze vertrouwt jou. Misschien kan die gedachte je de ogen openen?’

Even later zongen, nee brulden we samen het lied ‘I saw the light’ net als lang geleden op Schier. Van een biertje na die wandeling is het niet meer gekomen. Hij wou meteen naar huis.