Johannes 6: 25 – 36

‘Ruis’

Jezus heeft veel volgers. Je zou hem in de taal van nu een ‘influencer’ noemen. In het begin van het Johannesevangelie doet Jezus een aantal wonderen. Denk aan het water dat wijn wordt op de bruiloft in Kana en genezingen. Dat smaakt naar meer. Hoe stil je de honger van zo’n menigte? Jezus vraagt het zijn leerlingen. Die zijn sceptisch over hun middelen om genoeg eten te kopen. Maar er is een jongen met vijf broden en twee vissen. Jezus dankt en breekt en er is meer dan genoeg voor iedereen. Opnieuw een wonder en de mensen willen hem koning maken. Dat is reden genoeg voor Jezus om zich terug te trekken en de rust op te zoeken. Dat staat voor het stuk dat voor deze zondag op de rol staat. Want wat gebeurt er? De menigte laat het er niet bij zitten en volgt Jezus naar de overkant van het meer van Galilea.

Toen ik las hoe Jezus probeerde de rust op te zoeken, dacht ik aan een lied van Eefje de Visser, ‘Scheef’, dat begint met deze woorden:

“Ook hier is het druk en de mensen zijn praatgraag, ik pas me aan”

Het is niet mogelijk om uit de tekst te halen hoe Jezus zich precies gevoeld zal hebben, maar het intrigeerde mij nu opeens. Bij het broodverhaal gaat de aandacht bijna als vanzelf naar de leerlingen en de menigte en het wonderlijke gebeuren. En proberen we dat naar ons toe te vertalen: wat zegt zo’n oude geschiedenis ons nu nog? Zeker in onze moderne tijd waarin wonderen rationeel worden weg verklaard.

Maar wat maakte nu dat Jezus de eenzaamheid opzocht? Of vertellen de evangelisten (Johannes is niet de enige) dit om de menselijke kant van de Zoon van God te laten zien? In de film Jesus Christ Superstar (1973) zit een scène waarin Jezus belaagd wordt door zieken die allemaal aangeraakt willen worden. Jezus probeert ze allemaal te helpen, maar wordt platgedrukt door de menigte. Hier gebeurt hetzelfde. De mensen dringen op: ze willen meer wonderen, dan zullen ze geloven.
Is onze tijd heel anders? Ik geloof het eigenlijk niet. Ook nu lopen mensen achter influencers aan en willen ze idolen en ook sterke leiders. Jezus weigert een koningschap dat gebaseerd is op macht. De wonderlijke dingen die hij doet zijn ook niet bedoeld als toonbeeld van zijn macht. Maar wat wil hij dan wel? Dat lijkt me de (boter)ham vraag bij dit stuk. Kauw daar maar eens op als je naar Eefje de Visser luistert.