Een openhartig gesprek met perspectief

Johannes 4: 1 – 42

Johannes 4: 1-42 - Een openhartig gesprek met perspectief
september 13, 2026
Cindy Lauper
Johannes 4: 1 - 42
Meindert Burema
Gebruik in de dienst: Na de lezing
We hebben een aantal vragen voor je bedacht om verder na te denken over deze overdenking.
Vraag 1: Polarisatie maakt ook in onze tijd veel kapot. Het lijkt erop dat `men` direct uitgaat van het `eigen gelijk`. Als je dat legt op het verhaal uit Johannes 4: wat zouden wij / men dan kunnen veranderen…….?
Vraag 2: Gesprekken met vrienden over geloof en/of belangrijke maatschappelijke zaken, waarover jullie geheel anders denken..: vraag je wel eens door waarom die andere tot haar / zijn mening is gekomen?
Vraag 3: Andere ontmoetingen van Jezus met onbekenden: komen er dan nog meer verhalen bij je naar boven hoe een serieus gesprek zin- en respectvol verloopt?
Johannes 4: 1-42

‘Een openhartig gesprek met perspectief’

In de bijbel komen we veel ontmoetingen met Jezus tegen. Vaak gebeurt dat met mensen die Hij zo maar op Zijn pad tegenkomt. Bijzondere gesprekken. Zoals het gesprek met deze Samaritaanse vrouw. Jezus rust uit, na een lange voetreis, bij een bron in Samaria. Het is op het midden van de dag en dus bloedheet. Geen moment dus om water te putten. Jezus heeft trouwens niets bij zich om water uit die put te kunnen tappen. Dan verschijnt opeens die vrouw. Op het heetst van de dag laat zich immers nooit iemand zich zien bij de bron. Wat een hitte. Maar de vrouw zoekt juist de eenzaamheid omdat haar stadsgenoten haar met de nek aankijken. Al hun beledigingen? Ze is het meer dan zat!

Jezus vraagt haar om water. Maar zij schrikt zich een hoedje. Joden en Samaritanen gaan elkaar immers zoveel mogelijk uit de weg, want in veel geloofszaken verschillen ze nogal van elkaar. En al helemaal waar het gaat om de wijze van geloven. In Joodse ogen deugt dat allemaal niet. Daarom gingen ze Samaritanen uit de weg. Voor de Samaritaanse vrouw dus al een wonder dat die Joodse man haar aanspreekt. Maar kennelijk haalt ze toch maar water uit de bron en geeft dat aan Jezus.

Er ontstaat een indrukwekkend gesprek. Opeens gaat het over religieuze zaken. Jezus vertelt haar dat Hij de Messias is. Profeten komen aan de orde en ook hun verschil in geloofsbeleving. De vrouw ontdooit. Wat een wonder dat Jezus haar volledig serieus neemt. Ze voelt zich op slag gekend en dit alles beleeft ze als een wonder. Haar wereld gaat open en Jezus biedt haar perspectieven! Zo leert de vrouw zichzelf kennen en wat dankbaar is ze als de Messias ook werkelijk ziet als haar Verlosser. Al met al kun je dit verhaal zien als een prachtig staaltje gesprekstechniek…. Jezus veegt haar niet de mantel uit, maar Hij geeft deze vrouw haar leven terug…. We kunnen er veel van leren!

Share:

Johannes 4: 1-42

Gesprek met een Samaritaanse vrouw
1Toen Jezus hoorde dat aan de farizeeën verteld werd dat hij meer leerlingen maakte en er ook meer doopte dan Johannes 2– Jezus doopte overigens niet zelf, zijn leerlingen deden dat –, 3verliet hij Judea en ging weer naar Galilea. 4Daarvoor moest hij door Samaria heen. 5Zo kwam hij bij de Samaritaanse stad Sichar, dicht bij het stuk grond dat Jakob aan zijn zoon Jozef gegeven had, 6waar de Jakobsbron is. Jezus was vermoeid van de reis en ging bij de bron zitten; het was rond het middaguur. 
 
7Toen kwam er een Samaritaanse vrouw water putten. Jezus zei tegen haar: ‘Geef mij wat te drinken.’ 8Zijn leerlingen waren namelijk naar de stad gegaan om eten te kopen. 9De vrouw antwoordde: ‘Hoe kunt u, als Jood, mij om drinken vragen? Ik ben immers een Samaritaanse!’ Joden gaan namelijk niet met Samaritanen om. 10Jezus zei tegen haar: ‘Als u wist wat God wil geven, en wie het is die u om water vraagt, zou u hém erom vragen en dan zou hij u levend water geven.’ 11‘Maar heer,’ zei de vrouw, ‘u hebt geen emmer, en de put is diep – waar wilt u dan levend water vandaan halen? 12U kunt toch niet meer dan Jakob, onze voorvader? Hij heeft ons die put gegeven en er zelf nog uit gedronken, en ook zijn zonen en zijn vee.’ 13‘Iedereen die dit water drinkt zal weer dorst krijgen,’ zei Jezus, 14‘maar wie het water drinkt dat ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Het water dat ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft.’ 15‘Geef mij dat water, heer,’ zei de vrouw, ‘dan zal ik geen dorst meer hebben en hoef ik ook niet meer hierheen te komen om water te putten.’ 16Toen zei Jezus tegen haar: ‘Ga uw man eens roepen en kom dan weer terug.’ 17‘Ik heb geen man,’ zei de vrouw. ‘U hebt gelijk als u zegt dat u geen man hebt,’ zei Jezus, 18‘u hebt vijf mannen gehad, en degene die u nu hebt is uw man niet. Wat u zegt is waar.’ 19Daarop zei de vrouw: ‘Nu begrijp ik, heer, dat u een profeet bent! 
 
20Onze voorouders vereerden God op deze berg, en bij u zegt men dat in Jeruzalem de plek is waar God vereerd moet worden.’ 21‘Geloof me,’ zei Jezus, ‘er komt een tijd dat jullie noch op deze berg, noch in Jeruzalem de Vader zullen aanbidden. 22Jullie weten niet wat je vereert, maar wij weten dat wel; de redding komt immers van de Joden. 23Maar er komt een tijd, en die tijd is nu gekomen, dat wie de Vader echt aanbidt, hem aanbidt in geest en in waarheid. De Vader zoekt mensen die hem zo aanbidden, 24want God is Geest, dus wie hem aanbidt, moet dat doen in geest en in waarheid.’ 
 
25De vrouw zei: ‘Ik weet wel dat de messias zal komen’ (dat betekent ‘gezalfde’), ‘wanneer hij komt zal hij ons alles vertellen.’ 26Jezus zei tegen haar: ‘Dat ben ik, degene die met u spreekt.’
27Op dat moment kwamen zijn leerlingen terug, en ze verbaasden zich erover dat hij met een vrouw in gesprek was. Toch vroeg niemand: ‘Wat wilt u daarmee?’ of ‘Waarom spreekt u met haar?’ 28De vrouw liet haar kruik staan, ging terug naar de stad en zei tegen de mensen daar: 29‘Kom mee, er is iemand die alles van mij weet. Zou dat niet de messias zijn?’ 30Toen gingen de mensen de stad uit, naar hem toe.
 
31Intussen zeiden de leerlingen tegen Jezus: ‘Rabbi, u moet iets eten.’ 32Maar hij zei: ‘Ik heb voedsel dat jullie niet kennen.’ 33‘Zou iemand hem iets te eten gebracht hebben?’ zeiden ze tegen elkaar. 34Maar Jezus zei: ‘Mijn voedsel is: de wil doen van hem die mij gezonden heeft en zijn werk voltooien. 35Jullie zeggen toch: “Nog vier maanden en dan komt de oogst”? Ik zeg jullie: kijk om je heen, dan zie je dat de velden rijp zijn voor de oogst! 36De maaier krijgt zijn loon al en verzamelt vruchten voor het eeuwige leven, zodat de zaaier en de maaier tegelijk feest kunnen vieren. 37Hier is het gezegde van toepassing: De een zaait, de ander maait. 38Ik stuur jullie eropuit om een oogst binnen te halen waarvoor je geen moeite hebt hoeven doen; dat hebben anderen gedaan en jullie maken hun werk af.’
 
39In die stad kwamen veel Samaritanen tot geloof in hem door het getuigenis van de vrouw: ‘Hij weet alles van me.’ 40Ze gingen naar hem toe en vroegen hem bij hen te blijven. Toen bleef hij nog twee dagen. 41Nog veel meer mensen kwamen tot geloof door wat hij zei; 42ze zeiden tegen de vrouw: ‘Wij geloven nu niet meer om wat jij gezegd hebt, maar we hebben hem zelf gehoord en we weten dat hij werkelijk de redder van de wereld is.’