Jesaja 62: 1-5

‘Liefde met toekomst’

Toen deze woorden van Jesaja geschreven of uitgesproken werden, was de glorietijd van het oude Israël allang voorbij. De bijbelverhalen over David en Salomo zijn bij velen bekend. In zeker opzicht belichamen zij de bloeitijd van Israël in het tijdvak van het Oude Testament. Maar na hen raakten de koninkrijken van Juda en Israël snel in verval. In alle opzichten: politiek, militair, godsdienstig. De profeten stelden dat aan de kaak. Hun kritiek op de gang van zaken in Israël was niet mals. De neergang had wat hen betreft te maken met allerlei bedenkelijke factoren: onrecht, maar ook afgoderij. Veel profeten, ook Jesaja, kondigden de ondergang van Israël als staat aan. Was het huwelijk tussen God en zijn volk dan mislukt? De liefde van God voor zijn volk bekoeld?

Er bleef altijd een ondertoon van hoop in de boodschap van de profeten. Ik vind dat prachtig verwoord in de woorden van Jesaja die we vandaag lazen: ‘En zoals de bruidegom zich verheugt over zijn bruid, zo zal God zich over jou verheugen’. Ondanks alle verwijten die Jesaja maakt is er het vertrouwen dat Gods liefde niet bekoeld is. Juist het beeld van een bruiloft roept de herinnering op aan de eerste liefde, de liefde waar alles mee begon, de mooiste momenten samen, de grote dag. Het is voor ons mensen al niet eenvoudig om die eerste liefde vast te houden. Ons leven en ons liefhebben komt onvermijdelijk met falen en teleurstellingen.

Ook als liefde wordt gevoeld, blijft de vraag: zal die liefde er morgen nog zijn? Ook als ik faal, ook als ik je teleurgesteld heb? Die vraag hoor ik terug in het popnummer van Acda en de Munnik: zul je me morgen nog liefhebben? De eerste liefde is prachtig, maar vraagt om een vervolg, om trouw en om verdieping. Komt dat niet, dan kan liefde uitdoven.

Niet bij God, troost ons Jesaja. Zijn liefde zal als de eerste liefde zijn. Ook morgen.