Jesaja 51: 1-6

‘Levensweg/nieuwe start’

Ben je bang om te beginnen?

“Kijk naar de rots waaruit je gehouwen bent…” (Jesaja 51:1)

Soms staan we op een kruispunt in ons leven. Niet omdat alles verkeerd gaat, maar omdat we voelen dat we niet kunnen blijven waar we zijn. Er dient zich iets nieuws aan: een keuze, een verlies, een relatie, een roeping, een verandering van perspectief, een nieuwe levensfase, een nieuwe baan. En juist dan kan er een merkwaardige spanning ontstaan. We verlangen naar beweging, maar we verlangen ook naar veiligheid. We verlangen naar het nieuwe maar ook het oude.

In het lied Scared to Start klinkt steeds dezelfde vraag: “Are you scared to start?” Ben je bang om te beginnen? Het is een herkenbare vraag. We zijn niet alleen bang voor het onbekende, maar ook voor wat we moeten achterlaten. Het vertrouwde geeft houvast, zelfs wanneer het ons niet meer echt inspireert. We blijven soms hangen in oude patronen, omdat ze bekend zijn. Angst heeft vaak net zo goed te maken met wat vóór ons ligt als met wat achter ons ligt.

Jesaja spreekt tot mensen die zich verloren voelen. Hun wereld is veranderd, zekerheden zijn weggevallen. Maar opmerkelijk genoeg wijst de profeet niet eerst naar de toekomst. Hij wijst achterom. “Kijk naar Abraham, uw vader, en naar Sara…” Met andere woorden: kijk waar je vandaan komt. Niet om nostalgisch te worden, maar om te ontdekken dat verandering altijd al deel van je verhaal is geweest. Abraham en Sara begonnen niet vanuit zekerheid. Zij werden geroepen om een weg te gaan die zij niet konden overzien. Hun verhaal begon toen zij de moed vonden om te vertrekken.

Dat is misschien wel de diepere laag van geloof. Geloof is niet het bezit van antwoorden. Geloof is vertrouwen dat er grond onder je voeten verschijnt terwijl je loopt. Wanneer mensen voor een nieuwe levensfase staan, zoeken ze vaak naar garanties. Maar groei ontstaat zelden vanuit zekerheid. Groei ontstaat wanneer iemand voldoende vertrouwen heeft om een eerste stap te zetten, zonder de hele route te kennen.

Jesaja zegt vervolgens iets verrassends: “De redding is al onderweg.” Niet: alles is opgelost. Het komt dichterbij en het kent geen einde, het blijft voor altijd! Misschien is dat precies wat het lied van Michael Marcagi verwoordt. De hoofdpersoon blijft niet wachten tot alle vragen zijn beantwoord. Er is onzekerheid, een gebroken hart, angst voor teleurstelling. Maar midden in die kwetsbaarheid klinkt de uitnodiging: “Kom mee. Begin gewoon.”

Het begint vaak niet met overtuiging, maar met een stap. Niet met zekerheid, maar met vertrouwen. De vraag van Jesaja en de vraag van het lied blijken uiteindelijk dezelfde vraag te zijn: Durf je los te laten wat je kent? Durf je te vertrouwen op de bron waaruit je bent voortgekomen? Durf je te geloven dat jouw verhaal nog niet af is?

Of, zoals het lied het zegt: “Are you scared to start?” Misschien is het mooiste antwoord niet groot of heroïsch. Misschien is het simpelweg: “Ja, ik ben bang. Maar ik ga toch.”