Jakobus 1: 17-27

GEEN WOORDEN MAAR DADEN

In het Bijbelgedeelte van Jakobus vandaag gaat het over ethiek: hoe je moet leven, wat goed en slecht is. Jakobus maakt duidelijk dat een christelijk leven niet alleen bestaat uit woorden, maar ook uit daden.

Ik vond een passend nummer van Moby, This Wild Darkness. Dit nummer bleek uit 2018 te dateren en van het, voor mij onbekende album Everything was Beautiful, and Nothing Hurt te komen. De ontvangst van dit album is niet overweldigend, maar ook zeker geen miskleun, blijkt uit wat recensies die ik hierover lees. Hoe dan ook: de tekst en productie van This Wild Darkness vielen op én leken een religieus randje te hebben. Als je de lyrics naleest, zul je wel snappen waarom ik dat dacht. Deze religieuze interpretatie heb ik in interviews niet terug kunnen vinden, maar dat hoeft natuurlijk niet te betekenen dat ik het er wel in mag horen.

De liedtekst vertoont namelijk een aantal opmerkelijke overeenkomsten met de Bijbeltekst van vandaag. De vergelijking met de spiegel die je leugens kan blootleggen/weerspiegelen. Het dwaalspoor en de behoefte om juist een duidelijk pad te hebben om te volgen. En de verantwoordelijkheid voelen én hebben om wat aan de nood in de wereld te doen. Maar uiteindelijk is het de kreet in het refrein: “Ooh, in this darkness, please light my way” (in deze duisternis, verlicht mijn pad) die het beste de kern van Jakobus samenvat: (God) help(t) ons om de juiste weg (ethiek) te volgen.

Weg van die duisternis, naar het licht.